اخبار سایت
آرشیو
شماره پنجم نورهان خرداد 1391 (32)
شماره ششم نورهان مرداد1391 (36)
شماره هفتم نورهان آبان 1391 (25)
شماره هشتم نورهان دی 1391 (39)
شماره نهم نورهان بهمن 1391 (41)
شماره دهم نورهان اسفند 1391 (15)
شماره یازدهم نورهان اردیبهشت 1392 (17)
شماره دوازدهم نورهان مرداد 1392 (14)
شماره سیزدهم نورهان مهر1392 (17)
شماره چهاردهم نورهان دی1392 (19)
شماره پانزدهم نورهان فروردین 1393 (31)
شماره شانزدهم نورهان تیر 1393 (17)
شماره هفدهم نورهان مهرماه 1393 (29)
شماره هیجدهم نورهان دی ماه 1393 (18)
شماره نوزدهم نورهان خرداد1394 (31)
شماره بیستم نورهان مهر 1394 (29)
شماره بیست و یکم نورهان فروردین 1399 (45)
شماره بیست و دوم نورهان مهر1399 (31)
شماره ی بیست و سوم نورهان آذر 1399 (47)
شماره ی بیست و چهارم نورهان بهمن 1399 (82)
شماره ی بیست و پنجم نورهان فروردین 1400 (48)
شماره ی بیست و ششم نورهان خرداد 1400 (45)
شماره بیست و هفتم نورهان شهریور1400 (47)
شماره بیست و هشتم نورهان آذر 1400 (75)
شماره بیست و نهم نورهان خرداد 1401 (26)
شماره سی‌ام نورهان دی 1401 (29)
شماره سی و یکم نورهان آذر1402 (39)
تقویم
شنبه ، 15 ارديبهشت ماه 1403
26 شوال 1445
2024-05-04
آمار بازدید کننده
افراد آنلاین : 139
بازدید امروز: 5703
بازدید دیروز: 4978
بازدید این هفته: 5703
بازدید این ماه: 82575
بازدید کل: 14950666
فرم ارتباط


موضوع
نام و نام خانوادگی
ایمیل
شماره تماس
وبلاگ یا سایت
توضیحات



به تمام جان های عزیز راه ِ آزادی

                                    
                                          زبیده حسینی




به مهسا امینی

به نیکا شاکرمی

و به تمام جان های عزیز راه ِ آزادی

 

 

 

من که ایستاده ام روی شلاق

و دیوار ِ حروف را

به کنده کاری ِ زخم و فریاد می شویَم ،

می توانم در شکافتنِ شب سهیم شوم؟

یا بر صورت ِ دیگر ِ مرگ

بر فشردنِ رنج توانایم !؟

 فشردن ِ دندان بر خون ِ شهریورم مهساست

دندان ِخشم روی لبم 

در پارگی ِ تن ، خون ِ لبالبم نیکاست

 

 فریادها نوشتند  :

درختان جوان را برده اند

درختان جوان را بریده اند

و ریشه هایشان ، در خیابان به راه افتاده ست

 

 خیابان  به راه افتاده است

 

زبان ها را بریده اند

 اما کلمات ِ خون  به راه افتاده ست

 

بر پیشانی ِ خاکستر بنویسید :

حکّاکی ِ قلب بر پوستی کبود

و تجزیه بر سطحی مشبّک

همچون جداسازی ِ تن ، به وقت ِ اعتراف است

ایستاده و حیران

به پاره هایت نگاه می کنی

و پیغامی بزرگ

چون تیغِ آزادی

به باقیمانده ات وصل می شود

به گیسوان ِ رها

به ریشه های خیابان

 

 

 








ثبت نظرات


موضوع
نام و نام خانوادگی
ایمیل
شماره تماس
وبلاگ یا سایت
توضیحات